U jeku političke kampanje za predstijeće lokalne izbore u Podgorici jedna od nezaobilaznih tema je naravno i zdravstvo. Ono je uvijek politički zanimljiva teritorija jer direktno utiče na svakodnevni život građana, kako na nacionalnom, tako i na lokalnom nivou, kazao je doktor Vladimir Dobričanin, član Predsjedništva Ujedinjene Crne Gore.

“U jednom ćemo se složiti svi, nama ne trebaju novi politički menadžmenti sastavljeni od neostvarenih ekonomista ili pravnika pred penzijom kao danas, već nam treba profesionalan menadžment sastavljen od dokazanih profesionalaca iz medicinskog esnafa kojima je kvalitetan i efikasan zdravstveni sistem i zaštita zdravlja građana ispred politike”, dodaje on.

Ovih dana je, kako kaže, najčešće upotrebljavan „medicinski termin“ od strane političkih subjekata bio „gradska bolnica“ iako niko detaljnije nije objasnio šta taj termin uopšte znači i koji je razlog zbog koga nam taj medicinski objekat toliko treba. 

“Ukoliko se pod terminom ‘gradska bolnica’ pomislilo na još jednu opštu bolnicu u Podgorici, onda prije toga moramo da se upoznamo sa nekoliko činjenica. Jedna opšta bolnica po svim medicinskim standardima se pravi na prostoru koji nastanjuje oko 300.000 stanovnika. Opšta (akutna) bolnica u svom sastavu ima urgentni centar kao i osnovna odjeljenja koja mogu zbrinuti najveći dijapazon akutnih i hroničnih oboljenja i stanja koja pripadaju takozvanoj sekundarnoj zdravstvanoj zaštiti. Što se Podgorice tiče, naš Klinički centar Crne Gore (KCCG) je najveća zdravstvena ustanova koja pokriva skundarni vid zdravstvene zaštite za Podgoricu, Danilovgrad i Kolašin, a tercijarnu medicinsku uslugu pruža za čitavu teritoriju Crne Gore. Broj zdravstvenih osiguranika koji pokriva KCCG je oko 240.000. Prosječna iskorišćenost kapaciteta Kliničkog centra je oko 76 posto što Klinički centar stavlja u grupu značajno opterećenih medicinskih ustanova. Kada se tome doda i činjenica da su Hirurška klinika, Neurohirurška klinika, Centar za intenzivnu terapiju, anesteziju i terapiju bola, Klinika za bolesti srca, Interna klinika, Klinika za gonekologiju i akušerstvo i Klinika za neurologiju opterećene sa 85 do 95 posto onda se slobodno može donijeti zaključak da su kapaciteti Kliničkog centra mali i da oni nisu pratili demografski skok Podgorice”, naglašava Dobričanin.

Prema njegovim riječima, to ipak ne znači da nam je potrebna nova „gradska bolnica“ jer bi to značilo novi, u crnogorskom zdravstvenom sistemu 32. menadžment sa svim pratećim administrativnim službama: pravnom, ekonomskom, nabavnom, tehničkom, još jednom službom za pranje medicinskog veša, kuhinjom, telefonskom centralom, kisikanom i još mnoštvom različitih pomoćnih nemedicinskih odjeljenja i službi.

“Ako tome pridodamo i direktora, njegove savjetnike, sekretarice i glavne sestre, službena medicinska vozila za prevoz bolesnika ova administracija bi građane Podgorice koštala još dodatnih nekoliko miliona eura godišnje. Ukoliko bi se u nekom magnovenju, neka vlast i usudila da izgradi jednu takvu medicinsku instituciju kao što je ‘gradska bolnica’ nameće se par logičnih pitanje: Ko bi u njoj radio? Koji su to doktori? Gdje bi ih našli?”, pita se Dobričanin.

On kaže da je evropski standard broja doktora na 1000 stanovnika je 3,4.

“U Crnoj Gori taj odnos je 2,3. Dostići odnos od 3,4 doktora na 1000 stanovnika je za Crnu Goru teško ostvariv ako ne i nemoguć. Odliv kadrova je izražen, kako u zemlje EU tako i u zemlje neposrednog okruženja prvenstveno Srbiju. Po svim standardima, samo Kliničkom centru Crne Gore nedostaje oko 300 specijalista. Ako imamo tu činjenicu u vidu gdje ćemo onda regrutovati doktore za neku novu bolnicu, makar ona bila i ‘progradska’. Očigledno je da su neki politički subjekti jaki na riječima ali su ima zdravstveni savjetnici ‘tanki’ u teoretskom i praktičnom znanju zdravstvenog menadžmenta”, dodaje on.

U Ujedinjenoj Crnoj Gori smatraju da je povećanje kapaciteta bolničkih keveta u Podgorici neophodan ali se do toga mora doći na dva načina: prvi je, povećanjem iskorišćenosti kapaciteta opštih bolnica u Crnoj Gori jer je on u prosjeku na nivou od 65,41 posto (podatak je iz 2016. godine), a drugi je neposrednim povećanjem smještajnih kapaciteta samog Kliničkog Centra.

“Upotrebljavani termin ‘gradska bolnica’ nije medicinski već žargonski i u medicinskom smislu ne znači ništa. Jedina ‘gradska bolnica’ (opet insistiram da je to žargonski naziv) postoji u Beogradu i to je predratno zdanje izgrađeno 1935. godine – Bolnica na Zvezdari, a njen pravilni naziv je Kliničko bolnički centar (KBC) Zvezdara. Takođe, potpuno se laički tumače termini sekundarne i tercijarne zdravstvene zaštite pa se prosječan građanin može naći u zabludi i pogrešno protumačiti nivo usluge koji mu je u tom trenutku potreban”, kaže Dobričanin.