Traganje za besmrtnošću i vječitom mladošću opsjeda vjekovima naučnike i laike, a u poslednjoj deceniji antiejdžing medicina uznapredovala je do neslućenih razmjera. Zato svako novo istraživanje u tom domenu izaziva veliku pažnju javnosti. 

Jedno od njih, čiji su rezultati objavljeni ovih dana na Vajli naučnoj onlajn biblioteci (Wiley online library), ispituje vezu između bioloških markera starenja kod astronauta koji su određeno vrijeme provodili u orbiti. 

Podijelio ga je na društvenim mrežama jedan od najvećih eksperata u ovoj oblasti medicine, genetičar iz Australije, profesor sa Harvarda, dr Dejvid Sinkler, uz komentar da je možda baš svemir laboratorija budućnosti za testiranje vraćanja biološkog sata.

Svemirski letovi izlažu astronaute kombinaciji ekoloških stresora, kao što su mikrogravitacija, jonizujuće zračenje, cirkadijalni poremećaji i društvena izolacija, koji mogu ubrzati starenje. 

U pomenutom istraživanju naučnici su analizirali uzorke krvi četvoro astronauta tokom misije Aksiom 2 u svemiru, mjereći 32 markera njihove biološke starosti, zasnovana na metilaciji DNK. Upoređivani su rezultati iz uzoraka vađenih prije leta, četvrtog i sedmog dana tokom leta, kao i prvog i sedmog dana poslije povratka.

Povezani članci

Tehnologija

Apple će zarađivati 133 milijarde od robota?

Tehnologija

Koliko košta svemirsko odijelo

Svijet

Pjevačica Kejti Peri uskoro odlazi u svemir

Astronauti su označeni kao A1 (muškarac, 67,7 godina starosti), A2 (žena, 63,2 godine), A3 (muškarac, 31,1 godina) i A4 (žena, 34,6 godina).

U prosjeku, tokom leta, do sedmog dana, njihova epigenetska starost povećala se za gotovo dvije godine (1,91).

Međutim, po povratku na Zemlju, biološka starost svih astronauta smanjila se i uglavnom vratila na početne vrijednosti kod dvoje starijih astronauta.

Takođe, kod dvoje mlađih astronauta zabilježene su znatno niže vrijednosti nego prije puta u svemir. Prvog dana po povratku na Zemlju, A3 je na epigenetskom nivou bio 2,93 godine mlađi nego prije puta, a A4 čak četiri godine, ali se potonjoj astronautkinji biološka starost sedmog dana vratila na početne vrijednosti. A3 je ostao “podmlađen” i tada.

U zaključku istraživanja, navedeno je da nalazi sugerišu da svemirski let izaziva brze, ali reverzibilne, epigenetske promjene povezane sa starenjem. 

Takođe se preporučuje korišćenje svemirskih letova kao platforme za proučavanje mehanizama starenja ljudi i testiranje geroprotektivnih intervencija.